[Short Fic - DELUHI] Baby Play 1 Part

posted on 08 May 2011 21:15 by god-of-death
แบบว่าเรื่องนี้แต่งไว้เสร็จเป็นวันและว่าจะลง ตั้งแต่เมื่อวานแต่ไม่ได้ลงเพราะไม่มีชื่อเรื่อง ........ตลอดเว....... - -"

ฟุจจี้แนะนำว่าให้ใช้ชื่อเพลง ก็เลยเลือกเำพลง เบบี้ เพลย์ มาตั้งชื่อละกัน เพราะเรื่องนี้เด็กจ้องจะงาบผู้ใหญ่จริงจัง อย่าไปอินเนื้อเพลงมากไม่ได้เกี่ยวไรกัน แค่ยืมมาตั้งชื่อฟิคเฉยๆ ฮา (ตอนนี้ก็เมานิดๆ ด้วยแหละ -*- อย่างรั่วอ่ะ ดีนะที่ยังพิมพ์ถูก)

ลงไว้ให้ก่อนเพราะว่าจะกลับบ้านแล้ว อาจจะไม่ได้แตะเน็ตอีกนานชาติ เดี๋ยวเด็กน้อยงอน ได้ข่าวว่าเหงา อิอิ

เรื่องนี้ NC 17+ จริงจริ๊งงงงงงง เชื่อป่ะ

ไม่พูดมาก ไปอ่านเถอะ

Let's Go....

น้องเลดกับน้องเคะ จัดเต็มให้บีเบบ เต็มแค่ตอนเดียวนะใบเตย ฮา

"น้อง เก็บบอลให้หน่อยครับ" เสียงที่ดังขึ้นจากคนที่ยืนอยู่ริมเส้นสนามฟุตบอลไม่ได้ทำให้หนุ่มร่างบอบ บางผมค่อนข้างยาวที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โต๊ะหินอ่อนใต้ต้นไม้เงยหน้าขึ้น มาสนใจเลยสักนิด จนกระทั่งเสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้งหนึ่งนั่นแหละ


"น้องคร้าบ ช่วยเก็บบอลให้หน่อยครับ" ร่างเล็กเงยหน้าขึ้นมาจากหนังสือที่กำลังอ่านอยู่ และก็ได้เห็นว่าลูกฟุตบอลกลิ้งมาหยุดอยู่ที่เท้าของตัวเอง มือเรียวคว้าบอลแล้วโยนกลับไปที่กลางสนามอย่างดูไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่นัก ที่มีมารมาขัดขวางความสุขของตัวเอง


"ทีเตะมาละเตะได้ วิ่งมาเก็บแค่นี้มันจะเปลืองพลังงานสักเท่าไหร่กันเชียว" เสียงนุ่มบ่นอย่างหงุดหงิดก่อนจะดันแว่นตาบางๆ กรอบสีดำให้กระชับมากขึ้นและก้มหน้าก้มตาลงอ่านหนังสือต่อ โดยที่ไม่รู้ตัวว่าตัวเองกำลังตกเป็นประเด็นสนทนาของกลุ่มนักฟุตบอลที่รวม ตัวกันอยู่ในสนาม


"น่ารักโคตรเลยว่ะแต่ท่าทางจะหยิ่ง ปีไหนวะ" เสียงคนที่ไปร้องตะโกนบอกให้เก็บฟุตบอลพูดขึ้นมาขณะที่ชาวคณะคนอื่นๆ พากันหันไปมองตามคนน่ารักที่เพื่อนพูดถึง


"ไม่รู้ดิ ไม่เคยเห็นหน้าเลยเด็กปี 1 มั้ง" เสียงหนึ่งในนั้นพูดขึ้นก่อนที่ทุกคนจะหันไปทักชายหนุ่มร่างสูงหน้าตาหล่อ เหลาที่พึ่งเดินเข้ามาสมทบทีหลัง


"ไอ้เลดมาช้าว่ะ ไปไหนมา"


"พอดีมีคนเรียกไปคุยมานิดหน่อยน่ะ โทษที" Leda ที่พึ่งมาทีหลังกล่าวขอโทษทุกคนในชมรม


"สาวเรียกไปบอกรักอีกละสิ" คาซึกิเอ่ยแซวอย่างรู้ทันทำเอาเจ้าตัวยิ้มน้อยๆ ก่อนจะถามเมื่อเห็นว่าตอนที่ตัวเองเดินมานั้นได้ยินเสียงเพื่อนๆ กำลังนินทาใครสักคนหนึ่งอยู่


"แล้วคุยอะไรกันอยู่"


"ดูนั่นดิ น่ารักว่ะแต่โคตรหยิ่งเลย รู้จักไหมว่าปีไหน" รุยถามคนที่พึ่งมาใหม่ แต่ร่างสูงส่ายหน้าไปมาเป็นเชิงตอบว่าไม่รู้จัก ก่อนที่ทุกคนจะพากันซ้อมบอลต่อ


"น้องๆ เก็บบอลให้หน่อยครับ" อีกครั้งที่เสียงเรียกให้เก็บบอลดังขึ้นพร้อมกับลูกบอลที่กลิ้งมาหยุดอยู่ ข้างม้านั่งของตัวเองอีกครั้ง ร่างบางเงยหน้าขึ้นจากหนังสืออย่างหงุดหงิดก่อนจะตะโกนตอบออกไป


"ใครเป็นน้องนายห๊ะ" แต่เมื่อเห็นหน้าของคนที่พึ่งวิ่งมาหยุดอยู่ไม่ไกลนัก sujk ก็อึ้งไปนิดๆ เพราะคนนี้เป็นคนละคนที่เคยมาตะโกนเรียกให้ตัวเองเก็บบอลก่อนหน้านี้ เป็นหนุ่มตัวสูงแถมหน้าตาหล่อมากอีกต่างหาก มือเรียวคว้าบอลที่พื้นขึ้นมาและขว้างออกไปอย่างแรงหวังจะให้โดนไอ้หล่อที่ มาหยุดยืนส่งยิ้มสวยให้ แต่เจ้าตัวกลับต้องผิดหวังเมื่ออีกฝ่ายรับได้อย่างแม่นยำเหมือนระวังตัวอยู่ ก่อนแล้ว หลังจากถอนหายใจอย่างหงุดหงิดเจ้าตัวหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงและ กดโทรออกหาใครบางคน รอเพียงไม่นานนักก็มีคนรับสาย


"ฉันกลับไปรอที่ห้องนะพวกนายตามไปก็แล้วกัน ไม่อยากรอตรงนี้นานๆ หงุดหงิดอยากฆ่าคน" เจ้าตัวพูดรัวๆ และกดวางสายทันทีไม่รอฟังว่าอีกฝ่ายจะรู้เรื่องด้วยหรือไม่ มือเรียวดึงแว่นออกจากใบหน้าเก็บใส่กล่องแว่นเรียบร้อย และก้มลงเก็บข้าวของๆ ตัวเองเมื่อรู้สึกว่าอยู่ตรงนี้คงจะไม่ได้อ่านหนังสืออย่างมีความสุขเสีย แล้ว Leda มองตามร่างเล็กที่เดินออกไปจากตรงนั้นก่อนจะวิ่งกลับเข้าไปสมทบกับเพื่อนใน สนามฟุตบอล


"เออ...ท่าทางจะหยิ่งจริงๆ ว่ะ แต่ดูใกล้ๆ ก็น่ารักดี" บอกเพื่อนก่อนจะยิ้มน้อยๆ อย่างถูกใจ ทุกคนซ้อมบอลกันอย่างแข็งขันจนเกือบค่ำถึงได้แยกย้ายกันกลับบ้าน


กลับมาถึงบ้านหลังจากถอดรองเท้าเรียบร้อย Leda ก็เข้าห้องตัวเองตามปกติจัดการอาบน้ำเพราะเล่นฟุตบอลเหนื่อยมาทั้งวัน ก่อนจะมานั่งเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อหาข้อมูลในการทำรายงานส่งอาจารย์ เมื่อนึกได้ว่าเมื่อวานนี้หนังสือการ์ตูนที่ตัวเองและพี่ชายชอบอ่านพึ่งจะ ออกวางแผง ด้วยความขี้เกียจซื้อเจ้าตัวจึงคิดจะไปยืมของพี่ชาย ซึ่งรออยู่นานก็ไม่มีทีท่าว่าอีกฝ่ายจะกลับมาบ้านสักที ร่างสูงนั่งเล่นเกมรออีกฝ่ายเมื่อได้ข้อมูลที่ต้องการมากเพียงพอแล้ว และจากนั้นไม่นานก็ได้ยินเสียงรถจอดที่หน้าบ้าน สักพักก็ได้ยินเสียงเปิดและปิดประตูห้องฝั่งตรงข้าม ปลายนิ้วเรียวกดเซฟข้อมูลที่ต้องการอีกครั้ง ก่อนจะปิดคอมพิวเตอร์และก็ออกไปเคาะห้องฝั่งตรงข้าม


"เข้ามาสิ" เสียงทุ้มห้าวของเจ้าของห้องตะโกนออกมาทำให้เจ้าตัวเปิดประตูเข้าไป


"พี่ซื้อหนังสือการ์ตูนที่ออกเมื่อวานมารึยัง ขอยืมหน่อย"


"อยู่บนชั้นหยิบเอาสิ" ผู้สูงวัยกว่า 2 ปีตอบโดยที่ไม่ได้ละสายตาจากจอคอมพิวเตอร์ของตัวเองแม้แต่น้อย จน Leda สงสัยว่าเจ้าตัวจ้องอะไรอย่างเอาเป็นเอาตายขนาดนั้นจึงได้ขยับตัวเข้าไป ใกล้ๆ และก็มองที่จอเช่นกัน


"รู้จักคนนี้ด้วยเหรอ" ร่างสูงถามพี่ชายที่ตัวสูงไล่เลี่ยกันอย่างแปลกใจ เมื่อเห็นว่าที่พี่ชายตัวเองนั่งดูอยู่เป็นรูปของ 'น้องน่ารัก' ที่เค้าเจอที่ริมสนามฟุตบอลเมื่อตอนเย็นไม่ผิดแน่ แม้ว่าถูกจับแต่งตัวจนดูมาดแมนแต่กลับยิ่งน่ารักขึ้นกว่าเดิมมาก ใบหน้าแบบนี้ไม่ใช่ว่าใครเห็นแล้วจะลืมได้ง่ายๆ แถมที่พี่ชายของเค้ายังไม่ได้มีแค่รูปสองรูปแต่มีเป็นร้อยๆ รูปเลยทีเดียว


"แฟนใหม่พี่เหรอ พี่จูริเค้าไม่ว่าเอาเหรอ" Leda ถามพี่ชายอีกครั้งทำเอาคนที่กำลังยกขวดน้ำขึ้นดื่มแทบสำลักก่อนจะหันไปตอบ


"ใช่ซะที่ไหนกันเล่า นี่มันเพื่อนพี่ต่างหาก"


"เหรอฮะ เค้าน่ารักดีนะ หืม....เพื่อนพี่เหรอ ก็แก่กว่าผมนะสิ" Leda พูดไปเรื่อยก่อนจะมาสะดุดตรงที่อีกฝ่ายบอกว่าเป็นเพื่อนนี่แหละ


"ก็แก่กว่านายนะสิ" Aggy ตอบน้องชายและก้มหน้าก้มตาเลือกรูปถ่ายต่อไป


"ชื่ออะไรเหรอ" คราวนี้หนุ่มคนน้องถามอย่างสนใจและนั่งลงบนเตียงไม่ไกลจากพี่ชายมากนัก ตาคู่สวยยังไม่ยอมละสายตาจากคอมพ์ของพี่ชายขณะถาม


"Sujk" Aggy ตอบสั้นๆ โดยที่ไม่ได้หันมาสนใจน้องชายเหมือนเดิม


"ไม่เห็นพี่เคยพามาที่บ้านเราเลย" Leda ยังไม่เลิกซักไซ้ แน่นอนว่าพี่ชายก็ไม่ได้แสดงอาการรำคาญแต่อย่างใด กลับตอบคำถามทุกอย่างเหมือนเล่นเกม 20 คำถาม


"หมอนั่นไม่ค่อยชอบไปบ้านคนอื่นหรอก ใครไม่สนิทก็ไม่ให้ไปบ้านอีกเหมือนกัน"


"มีแฟนรึยัง" แต่คำถามนี้ทำให้ปลายนิ้วเรียวของคนเป็นพี่ชะงักไปชั่วครู่ก่อนที่เจ้าตัวจะ หันกลับมาเผชิญหน้ากับน้องชายคนเดียวของตัวเอง


"สนใจรึไง หมอนั่นดุนะ" คำพูดของ Aggy ฟังดูก็รู้ว่าเตือนน้องชาย แต่สีหน้าที่ยิ้มจนปิดไม่มิดของเจ้าตัวดูราวกับว่ากำลังดีใจที่ลูกสาววัย ใกล้ขึ้นคานของตัวเองกำลังจะขายออกยังไงยังงั้น


"โดนมาแล้วล่ะ แต่ผมว่าผมเอาอยู่นะ" หล่อคนน้องพูดพลางยิ้มร้ายนิดๆ


"แต่ว่าหมอนั่นไม่ได้เป็นแบบพี่นะ" หล่อคนพี่พูดพลางทำท่าคิดหนัก ก็ลงได้น้องชายเค้าชอบ sujk เข้าจริงๆ ก็ต้องอกหักแหงเลยนะสิ


"เค้ารอผมไปเปลี่ยนให้เป็นอยู่นะสิ" คราวนี้ Leda พูดอย่างมั่นใจจนคนเป็นพี่หัวเราะเสียงดังอย่างสะใจ ก่อนจะตอบคำถามที่ยังรอการตอบข้อสงสัยอยู่


"โสดและซิงสำหรับผู้ชายพี่รับประกัน แต่กับผู้หญิงคงเสียไปนานแล้วละ"


"ก็ดีที่เค้ามีประสบการณ์มาบ้างแม้จะกับผู้หญิง แต่ถ้าไม่เคยเลย อายุก็ขนาดนี้ เค้าต้องมีอะไรผิดปกติแน่ทั้งที่หน้าตาโคตรจะน่ารักขนาดนั้น" สิ้นคำของ Leda คนอายุมากกว่าก็นั่งหัวเราะอย่างเอาเป็นเอาตาย


"สรุปว่าจะเอาจริงสิ" Aggy ถามน้องชายยิ้มๆ


"เรื่องแบบนี้เค้าล้อเล่นกันรึไงครับคุณพี่ชาย"


"ลองดูก็แล้วกัน จะจัดการหมอนั่นไม่ยากเท่าไหร่ถ้าไม่ปอดแหกซะก่อน Sujk น่ะเป็นพวกปากร้ายแต่ใจดี แรงเยอะจริงแต่แป้บเดียวก็หมดแรงแล้ว ตัวเล็กแค่นั้นเองนี่นา นายจะไหวแน่เร้อ ที่ผ่านๆ มาเจอปากหมอนั่นเข้าไปก็ตายกันเป็นแถบแล้ว"


"แสดงว่าเคยมีผู้ชายมาจีบเพื่อนพี่แล้วสิ"


"ก็เคยนะสิ หมอนั่นถึงไม่ชอบไปบ้านใครสุ่มสี่สุ่มห้าเพราะอาจจะถูกล่อลวงได้ตลอดเวลา และก็ไม่ชอบให้ใครไปบ้านเพราะกลัวจะถูกบุกประตูหลังในบ้านตัวเองน่ะ" จบคำของพี่ชายที่พูดไปขำไป Leda ก็พยักหน้าตาม


"งั้นวันนี้เอาแค่นี้ก่อนละกัน ชื่อ Sujk แก่กว่า 2 ปี เป็นพวกปกติ ปากร้าย นิสัยโหดแต่แรงน้อย" Aggy มองตามน้องชายตัวเองที่เดินไปท่องไปจนพ้นประตูห้องก่อนจะส่ายหน้าไปมาเบาๆ


"เฮ้...แล้วนายไม่เอาหนังสือการ์ตูนแล้วรึไง" เจ้าของห้องรีบทักเมื่ออีกฝ่ายเดินออกจากห้องโดยที่ไม่ได้หยิบหนังสือที่ ตั้งใจเข้ามายืมออกไปด้วย


"อ้าว...ลืมครับ" คนถูกทักเกาหัวน้อยๆ ก่อนจะเดินกลับเข้ามาหยิบหนังสือที่เจ้าตัววางไว้บนเตียงและเดินออกไปอีกรอบ


"เอ....หรือเนื้อคู่เจ้า Sujk จะเป็นน้องชายเราวะ" Aggy บ่นพึมพำไปมา ก่อนจะก้มหน้าก้มตาเลือกรูปต่อไป รูปเซ็ตนี้เพราะว่าต้องทำงานส่งอาจารย์เค้าเลยไปวานให้ Sujk เป็นแบบให้ กว่าเจ้าตัวจะยอมก็ต้องหลอกล่อกันน่าดูชม ทั้งหนังฟรีตลอดเดือน ซาชิมิเซ็ทใหญ่ทุกอาทิตย์ตลอดเดือนเช่นกัน และก็จะช่วยแค่ครั้งเดียวเท่านั้นด้วยที่สำคัญเลยก็คือห้ามเอาชุดที่เข้า ข่าย 'น่ารัก' มาให้ใส่ถ่ายรูปเด็ดขาด กว่าจะตกลงได้ทั้งตัวเค้าเองและจูริก็ต้องพูดกันจนเมื่อยปากพ่อเจ้าประคุณ ถึงได้รับปาก อย่าถามนะว่าทำไมเค้าถึงไม่ใช้แฟนตัวเอง ก็ของรักของหวงใครจะอยากให้คนอื่นดูกัน


ผลงานของ Aggy ผ่านอาจารย์อย่างสบายๆ ด้วยคะแนนสวยหรูเพราะว่านอกจากเจ้าตัวจะมีฝีมือทางด้านการถ่ายรูปเข้าขั้น เทพแล้ว นายแบบก็เข้าตากรรมการจนอาจารย์ถึงกับถามว่าทำไมไม่ส่งภาพเข้าประกวดกันเลย ทีเดียว

'ผมยังไม่อยากอายุสั้นครับอาจารย์' คือคำที่เจ้าตัวตอบอาจารย์ประจำภาคออกไป ขืนส่งไปสิ Sujk มันฆ่าเค้าตายแหง และหลังจากงานเสร็จแล้ว Aggy ก็ต้องเริ่มทดแทนบุญคุณของพ่อเจ้าประคุณนายแบบจำเป็นละ


"ฉันอยากดูหนังเรื่อง.... เข้าวันพฤหัสบดีนี้อ่ะ แต่ฉันไม่ว่างเลยจะไปดูรอบดึกวันศุกร์ นายคนใดคนหนึ่งหรือทั้งสองคนต้องไปดูเป็นเพื่อนฉันเพราะฉันไม่อยากกลับคน เดียวตอนดึกๆ " Sujk พูดกับเพื่อนทั้งสองคนระหว่างที่นั่งเลี้ยงฉลองคะแนนสวยหรูของ Aggy ในร้านอาหารญี่ปุ่นแห่งหนึ่ง ในขณะที่คนพูดกำลังมีความสุขกับปลาดิบชนิดต่างๆ


"จูริไม่ว่างนี่นา ส่วนฉัน....วันนั้นอาจารย์ยามาดะนัดเทสต์งานนอกสถานที่นะ กลับดึกแน่ๆ " คำพูดของแฟนหนุ่มทำให้จูริถึงกับสะอึกเพราะรีบกลืนแซลม่อนลงคอกันเลยทีเดียว เค้าไปบอก Aggy ตอนไหนกันว่าไม่ว่างน่ะ


"เอางี้ได้ไหมล่ะ น้องฉันมันว่างๆ อยู่บ้านพอดีเดี๋ยวฉันจะให้น้องชายไปรับนายไปดูหนังรอบดึกแล้วก็เลี้ยงข้าว ด้วย โอเคนะ" Aggy รีบพูดก่อนที่ Sujk จะเม้งแตกเพราะตอนนี้เจ้าตัวเริ่มคิ้วขมวดแล้ว ส่วนจูริเมื่อได้ยินอย่างนั้นก็ถึงบางอ้อ เพราะว่าเคยได้ยินอีกฝ่ายพูดเกี่ยวกับเรื่องของสองคนนี้ให้ฟังอยู่เหมือนกัน ถ้า Leda เอาจริงก็ถือว่ากล้าไม่น้อยเลยทีเดียว


"แต่ฉันไม่ได้รู้จักน้องนาย" Sujk คัดค้านเต็มเสียง ให้ไปกันคนไม่เคยเห็นหน้ากันน่ะเหรอถึงจะเป็นน้องของเพื่อนสนิทก็ขอผ่านเหอะ


"ก็ไปรู้จักกันไว้ซะสิ เพราะคบกันมาตั้งแต่ ม.ปลาย แต่นายยังไม่เคยโผล่หัวไปบ้านฉันสักครั้งถึงได้ไม่รู้จักน้องฉันน่ะ" Aggy ด่าเพื่อนทางอ้อมในความมีมนุษย์ขั้นแย่สุดของอีกฝ่าย


"ไปเถอะ Sujk น้องชาย Aggy ไม่ใช่คนน่ากลัวหรอก" จูริช่วยสนับสนุนคำพูดของแฟนตัวเอง


"ฉันก็ไม่ได้กลัวอะไรนี่ ก็ได้..เห็นแก่ของฟรีหรอกนะ แต่ถ้าครั้งหน้าพวกนายเบี้ยวฉันเคือง" คนตัวเล็กสุดบ่นเบาๆ ก่อนจะคีบปลาดิบชิ้นใหม่เข้าปาก ส่วนสองผัวเมียก็หันไปยิ้มให้กันน้อยๆ โดยที่ Sujk ไม่ได้รู้สึกผิดสังเกตอะไร


เสียงกริ่งหน้าบ้านที่ดังขึ้นตอนเกือบสองทุ่มทำให้มือเรียวที่กำลังพลิก หนังสืออ่านเล่นอยู่บนโซฟาริมหน้าต่างชะงักไปเล็กน้อยแต่ก็เดินไปดูที่กล้อง หน้าประตู เมื่อเห็นคนที่ยืนอยู่ด้านนอก Sujk ถึงกับอึ้งไปเลยทีเดียว ก็ไอ้หน้าหล่อนี่มันคนที่มาเรียกเค้าน้องๆ ที่สนามฟุตบอลวันนั้นนี่นา มาทำไม มีธุระอะไร จำได้ว่าเค้าไม่เคยได้ไปรู้จักอะไรหมอนี่แน่นอน หรือไม่ก็คงมาเรียก