[Short Fic - DELUHI] Baby Play 1 Part

posted on 08 May 2011 21:15 by god-of-death
แบบว่าเรื่องนี้แต่งไว้เสร็จเป็นวันและว่าจะลง ตั้งแต่เมื่อวานแต่ไม่ได้ลงเพราะไม่มีชื่อเรื่อง ........ตลอดเว....... - -"

ฟุจจี้แนะนำว่าให้ใช้ชื่อเพลง ก็เลยเลือกเำพลง เบบี้ เพลย์ มาตั้งชื่อละกัน เพราะเรื่องนี้เด็กจ้องจะงาบผู้ใหญ่จริงจัง อย่าไปอินเนื้อเพลงมากไม่ได้เกี่ยวไรกัน แค่ยืมมาตั้งชื่อฟิคเฉยๆ ฮา (ตอนนี้ก็เมานิดๆ ด้วยแหละ -*- อย่างรั่วอ่ะ ดีนะที่ยังพิมพ์ถูก)

ลงไว้ให้ก่อนเพราะว่าจะกลับบ้านแล้ว อาจจะไม่ได้แตะเน็ตอีกนานชาติ เดี๋ยวเด็กน้อยงอน ได้ข่าวว่าเหงา อิอิ

เรื่องนี้ NC 17+ จริงจริ๊งงงงงงง เชื่อป่ะ

ไม่พูดมาก ไปอ่านเถอะ

Let's Go....

น้องเลดกับน้องเคะ จัดเต็มให้บีเบบ เต็มแค่ตอนเดียวนะใบเตย ฮา

"น้อง เก็บบอลให้หน่อยครับ" เสียงที่ดังขึ้นจากคนที่ยืนอยู่ริมเส้นสนามฟุตบอลไม่ได้ทำให้หนุ่มร่างบอบ บางผมค่อนข้างยาวที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โต๊ะหินอ่อนใต้ต้นไม้เงยหน้าขึ้น มาสนใจเลยสักนิด จนกระทั่งเสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้งหนึ่งนั่นแหละ


"น้องคร้าบ ช่วยเก็บบอลให้หน่อยครับ" ร่างเล็กเงยหน้าขึ้นมาจากหนังสือที่กำลังอ่านอยู่ และก็ได้เห็นว่าลูกฟุตบอลกลิ้งมาหยุดอยู่ที่เท้าของตัวเอง มือเรียวคว้าบอลแล้วโยนกลับไปที่กลางสนามอย่างดูไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่นัก ที่มีมารมาขัดขวางความสุขของตัวเอง


"ทีเตะมาละเตะได้ วิ่งมาเก็บแค่นี้มันจะเปลืองพลังงานสักเท่าไหร่กันเชียว" เสียงนุ่มบ่นอย่างหงุดหงิดก่อนจะดันแว่นตาบางๆ กรอบสีดำให้กระชับมากขึ้นและก้มหน้าก้มตาลงอ่านหนังสือต่อ โดยที่ไม่รู้ตัวว่าตัวเองกำลังตกเป็นประเด็นสนทนาของกลุ่มนักฟุตบอลที่รวม ตัวกันอยู่ในสนาม


"น่ารักโคตรเลยว่ะแต่ท่าทางจะหยิ่ง ปีไหนวะ" เสียงคนที่ไปร้องตะโกนบอกให้เก็บฟุตบอลพูดขึ้นมาขณะที่ชาวคณะคนอื่นๆ พากันหันไปมองตามคนน่ารักที่เพื่อนพูดถึง


"ไม่รู้ดิ ไม่เคยเห็นหน้าเลยเด็กปี 1 มั้ง" เสียงหนึ่งในนั้นพูดขึ้นก่อนที่ทุกคนจะหันไปทักชายหนุ่มร่างสูงหน้าตาหล่อ เหลาที่พึ่งเดินเข้ามาสมทบทีหลัง


"ไอ้เลดมาช้าว่ะ ไปไหนมา"


"พอดีมีคนเรียกไปคุยมานิดหน่อยน่ะ โทษที" Leda ที่พึ่งมาทีหลังกล่าวขอโทษทุกคนในชมรม


"สาวเรียกไปบอกรักอีกละสิ" คาซึกิเอ่ยแซวอย่างรู้ทันทำเอาเจ้าตัวยิ้มน้อยๆ ก่อนจะถามเมื่อเห็นว่าตอนที่ตัวเองเดินมานั้นได้ยินเสียงเพื่อนๆ กำลังนินทาใครสักคนหนึ่งอยู่


"แล้วคุยอะไรกันอยู่"


"ดูนั่นดิ น่ารักว่ะแต่โคตรหยิ่งเลย รู้จักไหมว่าปีไหน" รุยถามคนที่พึ่งมาใหม่ แต่ร่างสูงส่ายหน้าไปมาเป็นเชิงตอบว่าไม่รู้จัก ก่อนที่ทุกคนจะพากันซ้อมบอลต่อ


"น้องๆ เก็บบอลให้หน่อยครับ" อีกครั้งที่เสียงเรียกให้เก็บบอลดังขึ้นพร้อมกับลูกบอลที่กลิ้งมาหยุดอยู่ ข้างม้านั่งของตัวเองอีกครั้ง ร่างบางเงยหน้าขึ้นจากหนังสืออย่างหงุดหงิดก่อนจะตะโกนตอบออกไป


"ใครเป็นน้องนายห๊ะ" แต่เมื่อเห็นหน้าของคนที่พึ่งวิ่งมาหยุดอยู่ไม่ไกลนัก sujk ก็อึ้งไปนิดๆ เพราะคนนี้เป็นคนละคนที่เคยมาตะโกนเรียกให้ตัวเองเก็บบอลก่อนหน้านี้ เป็นหนุ่มตัวสูงแถมหน้าตาหล่อมากอีกต่างหาก มือเรียวคว้าบอลที่พื้นขึ้นมาและขว้างออกไปอย่างแรงหวังจะให้โดนไอ้หล่อที่ มาหยุดยืนส่งยิ้มสวยให้ แต่เจ้าตัวกลับต้องผิดหวังเมื่ออีกฝ่ายรับได้อย่างแม่นยำเหมือนระวังตัวอยู่ ก่อนแล้ว หลังจากถอนหายใจอย่างหงุดหงิดเจ้าตัวหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงและ กดโทรออกหาใครบางคน รอเพียงไม่นานนักก็มีคนรับสาย


"ฉันกลับไปรอที่ห้องนะพวกนายตามไปก็แล้วกัน ไม่อยากรอตรงนี้นานๆ หงุดหงิดอยากฆ่าคน" เจ้าตัวพูดรัวๆ และกดวางสายทันทีไม่รอฟังว่าอีกฝ่ายจะรู้เรื่องด้วยหรือไม่ มือเรียวดึงแว่นออกจากใบหน้าเก็บใส่กล่องแว่นเรียบร้อย และก้มลงเก็บข้าวของๆ ตัวเองเมื่อรู้สึกว่าอยู่ตรงนี้คงจะไม่ได้อ่านหนังสืออย่างมีความสุขเสีย แล้ว Leda มองตามร่างเล็กที่เดินออกไปจากตรงนั้นก่อนจะวิ่งกลับเข้าไปสมทบกับเพื่อนใน สนามฟุตบอล


"เออ...ท่าทางจะหยิ่งจริงๆ ว่ะ แต่ดูใกล้ๆ ก็น่ารักดี" บอกเพื่อนก่อนจะยิ้มน้อยๆ อย่างถูกใจ ทุกคนซ้อมบอลกันอย่างแข็งขันจนเกือบค่ำถึงได้แยกย้ายกันกลับบ้าน


กลับมาถึงบ้านหลังจากถอดรองเท้าเรียบร้อย Leda ก็เข้าห้องตัวเองตามปกติจัดการอาบน้ำเพราะเล่นฟุตบอลเหนื่อยมาทั้งวัน ก่อนจะมานั่งเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อหาข้อมูลในการทำรายงานส่งอาจารย์ เมื่อนึกได้ว่าเมื่อวานนี้หนังสือการ์ตูนที่ตัวเองและพี่ชายชอบอ่านพึ่งจะ ออกวางแผง ด้วยความขี้เกียจซื้อเจ้าตัวจึงคิดจะไปยืมของพี่ชาย ซึ่งรออยู่นานก็ไม่มีทีท่าว่าอีกฝ่ายจะกลับมาบ้านสักที ร่างสูงนั่งเล่นเกมรออีกฝ่ายเมื่อได้ข้อมูลที่ต้องการมากเพียงพอแล้ว และจากนั้นไม่นานก็ได้ยินเสียงรถจอดที่หน้าบ้าน สักพักก็ได้ยินเสียงเปิดและปิดประตูห้องฝั่งตรงข้าม ปลายนิ้วเรียวกดเซฟข้อมูลที่ต้องการอีกครั้ง ก่อนจะปิดคอมพิวเตอร์และก็ออกไปเคาะห้องฝั่งตรงข้าม


"เข้ามาสิ" เสียงทุ้มห้าวของเจ้าของห้องตะโกนออกมาทำให้เจ้าตัวเปิดประตูเข้าไป


"พี่ซื้อหนังสือการ์ตูนที่ออกเมื่อวานมารึยัง ขอยืมหน่อย"


"อยู่บนชั้นหยิบเอาสิ" ผู้สูงวัยกว่า 2 ปีตอบโดยที่ไม่ได้ละสายตาจากจอคอมพิวเตอร์ของตัวเองแม้แต่น้อย จน Leda สงสัยว่าเจ้าตัวจ้องอะไรอย่างเอาเป็นเอาตายขนาดนั้นจึงได้ขยับตัวเข้าไป ใกล้ๆ และก็มองที่จอเช่นกัน


"รู้จักคนนี้ด้วยเหรอ" ร่างสูงถามพี่ชายที่ตัวสูงไล่เลี่ยกันอย่างแปลกใจ เมื่อเห็นว่าที่พี่ชายตัวเองนั่งดูอยู่เป็นรูปของ 'น้องน่ารัก' ที่เค้าเจอที่ริมสนามฟุตบอลเมื่อตอนเย็นไม่ผิดแน่ แม้ว่าถูกจับแต่งตัวจนดูมาดแมนแต่กลับยิ่งน่ารักขึ้นกว่าเดิมมาก ใบหน้าแบบนี้ไม่ใช่ว่าใครเห็นแล้วจะลืมได้ง่ายๆ แถมที่พี่ชายของเค้ายังไม่ได้มีแค่รูปสองรูปแต่มีเป็นร้อยๆ รูปเลยทีเดียว


"แฟนใหม่พี่เหรอ พี่จูริเค้าไม่ว่าเอาเหรอ" Leda ถามพี่ชายอีกครั้งทำเอาคนที่กำลังยกขวดน้ำขึ้นดื่มแทบสำลักก่อนจะหันไปตอบ


"ใช่ซะที่ไหนกันเล่า นี่มันเพื่อนพี่ต่างหาก"


"เหรอฮะ เค้าน่ารักดีนะ หืม....เพื่อนพี่เหรอ ก็แก่กว่าผมนะสิ" Leda พูดไปเรื่อยก่อนจะมาสะดุดตรงที่อีกฝ่ายบอกว่าเป็นเพื่อนนี่แหละ


"ก็แก่ก