ตอนที่ 16 เมื่อนายเอกเมา VS พระเอกเจ้าเล่ห์ (ตอนจบครับ)

 

 

ค่ำๆ ผมก็ตื่นขึ้นมา ตายละหว่าว่าจะนอนพักแค่แป้บเดียวเอาซะยาวเลย ผมรีบลุกไปล้างหน้าล้างตาไม่ใช่อะไรครับเริ่มหิวแล้วน่ะ หันไปมองหาไอ้พี่อุรุฮะ มันไม่อยู่แฮะ จะไปไหนไม่มีบอกอ่ะ แล้วทีผมจะไปมั่งต้องให้รายงานมันจัง ผมเช็ดหน้ายังไม่ทันเสร็จไคก็มาเคาะประตูห้องเรียกเบาๆ

 

 

 

 "กี้ ตื่นรึยังวะ ไปกินข้าวกันเหอะ" เพื่อนผมค่อยๆ เปิดประตูเข้ามาเบาๆ อย่างกลัวว่าจะรบกวน

 

 

 

"อือ...ไปดิ กำลังหิวเลย พวกพี่ๆ เค้าไปไหนกันหมดอ่ะ"

 

 

 

"อยู่ตรงชายหาด มาเร็ว" ไคเร่งผมยิกๆ สงสัยจะหิวจัดแฮะ

 

 

 

 

เมื่อผมสองคนเดินไปถึงชายหาด โอ้ว...ทะเลเผา บาร์บีคิว น่าหม่ำทั้งนั้นเลย (ใครเป็นคนคิดเมนูมื้อค่ำเนี่ยขอไอ้กี้กอดทีเหอะ) และแน่นอนครับเครื่องดื่มมันก็ไม่พ้นแอลกอฮอล์ (เด็กเข้ามาอ่านเค้าจะคิดว่ามึงเป็นคนยังไงเนี่ยไอ้คนแต่ง/เรื่องของกุว่ะครับไอ้กี้) แต่เอ...พี่อาโอย  พี่ซาจิ พี่เรตะ ไคและผม  แล้วไอ้คุณแฟนผมหายหัวไปไหนของมันอีกละเนี่ย ผมยังไม่ทันได้คิดด่ามันต่อก็มีเค้กก้อนใหญ่ลอยมาตรงหน้า

 

 

 

"Happy Birthday นะที่รัก" โผล่มาทีก็หวานนำเชียวนะ (ว่าแต่...วันนี้วันที่ 1 เออ..วันเกิดกรูนี่หว่า ลืมไปเลยอ่ะครับ - -")งั้นที่หายไปกันวันนี้นี่อยากบอกนะว่าไปซื้อของกันมาเนี่ย แน่ๆ เลย

 

 

 

"Happy Birthday นะรุกิ" เสียงคนอื่นๆ ดังขึ้นโดยพร้อมเพรียงกัน โฮ่ยยยย มีความสุขครับ หายงอนมันก็ได้ เพราะมันหายไปอย่างมีเหตุผล555 พี่อาโอยกับพี่ซาจิให้นาฬิกาปลุกผมครับ ข้างในเป็นรูปผมที่ถูกน้องหมาเลียหน้าครับ ก็น่ารักดีครับผมชอบแต่

 

 

 

"อ่ะนะ ไปเอารูปนี้มาได้ยังไงเนี่ย พี่เรตะ ไค หรือพี่อุรุฮะเป็นไส้ศึกยอมรับมาซะดีๆ " ผมถามแล้วหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ทำเอาคนอื่นๆ พากันหัวเราะไปด้วยแต่ก็ไม่มีใครยอมรับแฮะ พี่เรตะกับไคให้นาฬิกาข้อมือ

 

 

 

"ง่า ทำไมถึงมีแต่นาฬิกา พวกพี่นัดกันไปซื้อรีเปล่าเนี่ย" ผมถามพี่เรตะ ทำเอาพี่ชายผมอมยิ้ม