J-Rock_God of DeatH

ผมมีเพื่อนสนิทตอน ม.ปลาย คนนึง มันเป็นผู้ชาย(จะขอเรียกว่า "มัน" ละกัน)

ผมมีเพื่อนสนิทตอน มหาวิทยาลัยอยู่คนนึง เธอเป็นผู้หญิง(เรียก "เธอ" นะ)

( "เธอ" .....เป็นคนที่ผมเคยแอบรักด้วยแหละ 55+ อย่าไปบอกเธอนะครับ)

ผมเป็นคนชักนำสองคนนี้มารู้จักกัน

และรู้ว่า "มัน" ชอบ "เธอ"

ผมเอาใจช่วย "มัน" มาตลอดนะ ให้ "เธอ" ยอมใจอ่อน

- - - - -

เมื่อวานนี้ "มัน" โทรมาหาผม

"มัน" ก็ยังคุยเหมือนเดิม แต่ผมจับน้ำเสียงมีความสุขของ "มัน" ได้

"เฮ๊ย!!!  พี่มีแฟนแล้วใช่ป่ะเนี่ย เสียงฟังดูมีความสุข"

( "มัน" เป็นรุ่นพี่ผมน่ะ สนิทกันเพราะเมื่อก่อนผมบ้าบอล ชอบทีมเดียวกัน) 

"อืม...ใช่" ผมว่าตอนที่ตอบผม "มัน" ต้องยิ้มอยู่แหง...ผมรู้สึกได้

"ใช่ "เธอ" ป่ะ???"

"อืม...ใช่"

และผมก็เงียบ...ผมลุ้นมาตลอด แต่พอมันแฮบปี้

ทำไมผมรู้สึกงี้วะ???

- - - - - - - - -

เรา 3 คนสนิทกันมาก มาก มาก และโคตรมาก

แต่ตอนที่ผมมาทำงานที่ต่างจังหวัดนี่แหละผมถึงห่างกับ "มัน" และ "เธอ"

ผมดีใจนะที่ "มัน" สมหวัง เพราะ "มัน" ชอบ "เธอ" มานาน

แต่ผมก็มาคิดว่า แล้วผมล่ะ???

คงเพราะห่างจากทั้งสองคนนั้น

ผมกลัว...กลัวว่าจะถูก "ลดความสำคัญ"

- - - - - - - - -

"พี่คุยกันแล้ว ปรึกษากันว่าจะบอกกับแกยังไง"

"แล้วจะบอกยังไงล่ะ???"

"เรายังเหมือนเดิมนะ...พี่ไม่อยากให้แกเปรียบเทียบระหว่าง แก กับ เค้า"

"แล้วพี่จะรักกุน้อยลงไหม??"

"ไม่หรอก..แกก็ยังเป็นคนพิเศษ เป็นน้องที่พี่สนิทมากกว่าใคร เหมือนเดิม"

"กุยังไปนอนกับพี่ได้ใช่ไหม" (เมื่อก่อนผมเคยไปแชร์ห้องอยู่กับ "มัน" ที่ กทม น่ะ

อยู่จนเค้าคิดว่าเป็นสามีภรรยากันแล้ว - -" )

"ได้ดิ..ทำไมจะไม่ได้ล่ะ เนี่ย อยากให้แกมาอยู่เนี่ย มาเที่ยวสิ"

"กุยังกอดพี่ได้ใช่ป่ะ"

"ได้ดิ..."

"ยังเดินควงแขนพี่ได้ใช่ป่ะ"

"ได้ดิ..."

ผมถามตัวเองว่า 'จริงเหรอ...ได้จริงเหรอ??'

- - - - - - - - -

ผมสนิทกับ "เธอ" มาก มาก มาก ผมรู้ว่า "เธอ" ไม่คิดอะไร

ถ้าผมจะ กอด ขี่คอ ควงแขน กับ "มัน"

เพราะเมื่อก่อนนี้ผมทำบ่อยๆ

...แต่ตอนนั้น "เธอ" กับ "มัน" ยังเป็นแค่ เพื่อนกัน

แล้วตอนนี้ล่ะ "เธอ" กับ "มัน" ไม่ใช่เพื่อนกันแล้ว

แล้วผมล่ะ???  ผมจะอยู่ตรงไหนดี...

- - - - - - - - -

"เธอ" เป็นคนน่ารักนะ นิสัยดี เสมอต้นเสมอปลายและเธอก็ตามใจผมมากๆ ด้วย

เมื่อก่อน ผมกับ"เธอ" แชร์ห้องด้วยกันตอนอยู่ มหาวิทยาลัย

"เธอ" ไม่เคยที่จะขัดใจผม (ผมแม่งโคตรเอาแต่ใจอ่ะ)

ไม่รู้ว่าผมรัก "เธอ" ไปตั้งแต่เมื่อไหร่

รู้แต่ตอนที่ "เธอ" มีแฟนคนแรกนั้น ผมเอาแต่ร้องไห้ทุกวัน

จนเพื่อนบอกว่า "มึงเหมือนคนอกหักเลยฟาง"

ผมถึงได้รู้ว่า "ที่ผมเป็นแบบนั้น...เพราะผมรักเธอ"

- - - - - - - -

ผมบอก "มัน" นะ เรื่องที่ผมเคยแอบรัก "เธอ"

"มัน" บอกว่า "มัน"รู้...และมันก็จะไม่บอก "เธอ" ด้วยว่าผมเคยคิดไม่ซื่อ 555+

- - - - - - - -

เมื่อก่อนเวลาไปไหนด้วยกัน ผมมีความสุข

ผมจะชอบเดินควงแขนทั้ง "มัน" และ "เธอ"

เวลาไปดูหนังด้วยกัน 3 คน

ที่นั่งตรงกลางจะเป็นของผมเสมอ

ถ้าหลังจากนี้ไป คนที่อยู่ตรง "กลาง" จะยังเป็นผมได้อยู่รึเปล่า??

เหมือนจะแอบน้อยใจนะ  แต่ผมก็โคตรดีใจ ที่ทั้ง "มัน" และ "เธอ" รักกัน

แต่ผมคงจะโกรธยันชาติหน้า

ถ้า "มัน" และ "เธอ" แต่งงานกันโดยไม่บอกผม 555+

ว่าแต่....แล้วผมจะเป็น "เพื่อนเจ้าบ่าว" หรือ "เพื่อนเจ้าสาว" ดีวะครับ

- - - - - - - - -

"มัน" บอกว่า...ไม่อยากให้ผมเปรียบเทียบ ระหว่าง "ผม" กับ "เธอ"

อาจจะเพราะเมื่อก่อน อะไร"มัน"ก็ต้องตามใจผม 555+

แต่ตอนนี้ มันคงจะไม่ใช่อย่างนั้นอีกแล้วหละ

แต่ผมรู้นะ ...ถ้า "เธอ" กับ "มัน" และ "ผม" อยู่ด้วยกัน

"เธอ" และ "มัน" คงตามใจผมเหมือนเดิม

แต่...ผมจะรู้สึกแบบเดิมจริงๆ เหรอ???

ผมรู้ว่าทั้งสองคนไม่ได้รู้สึกว่าผมเป็น "ส่วนเกิน"

แต่ผม จะมีที่ตรงนั้นจริงๆ เหรอ

เราสามคนจะยังเหมือนเดิมได้จริงๆ เหรอ??

- - - - - - - -

"เธอ" รักพี่มากๆ นะ

"มัน" อย่าทิ้งเพื่อนกุนะพี่

"ผม" .........